Continue reading »]]> Άραγε χρειάζεται άσυλο η ελευθερία; Διαβάζοντας σχόλια, μάλλον φοιτητών, κάτω από την πρόσφατη είδηση όπου ένας ειδικός φρουρός όπως λέγεται, παραβίασε το πανεπιστημιακό άσυλο, η έννοια «άσυλο», μου έγινε επιτέλους κατανοητή. Μέχρι να διαβάσω τις απόψεις αυτές, όπως σχεδόν όλοι οι «άσχετοι» με τα θέματα αυτά, προσπαθούσα να αιτιολογήσω στο μυαλό μου, το γιατί πρέπει να υπάρχει μια άβατη από το νόμο και τις συνέπειές του περιοχή. Αλλά τώρα κατατοπίστηκα ρε αδερφέ. Είναι λέει ένας χώρος ελεύθερος από την αστυνομία! Καταπληκτικό! Άρα αφού είναι ελεύθερος από το νόμο, είναι σκλαβωμένος από την ανομία. Ήταν σαφές και προφανές κι εγώ βασανιζόμουνα να το καταλάβω τόσο καιρό…
Οι φοιτητές δηλαδή που μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, υπογράφουν κάποιο χαρτί ότι περνούν τη πύλη του Ωρίωνα; Δέχονται όλοι τους ότι εκεί μέσα, δεν υφίσταται το δίκαιο; Ότι ισχύει ένας εξωγήινος ηθικός κώδικας;

Άραγε, αν πάρουμε ένα βιβλίο και πάμε να διαβάσουμε έξω από ένα αστυνομικό τμήμα, στο απέναντι πάρκο, θα είμαστε «σκλαβωμένοι»; Θα έρθει έτσι στα καλά καθούμενα ένας αστυνομικός να μας ρίξει με τη ράβδο στο κεφάλι; Αφού λοιπόν δεν σε «ενοχλεί» η αστυνομία όταν μελετάς στο πάρκο ή στο σπίτι σου, γιατί να σε ενοχλήσει μέσα στο πανεπιστήμιο; Αν κάνεις διακίνηση ναρκωτικών, αν δέρνεις τον συμφοιτητή σου, αν χρηματίζεσαι για να βάλεις καλούς βαθμούς ως καθηγητής, αν παραβιάζεις το νόμο γενικότερα, αποφεύγεις να πας στο πάρκο. Διότι εκεί, δεν υπάρχει άσυλο στη παρανομία. Έτσι δεν είναι; Καλά ντε δε παίρνω και όρκο, αλλά εκεί, υπάρχει η πιθανότητα, παραβιάζοντας το νόμο, να υποστείς τις συνέπειες. Άρα, δεν έχει να κάνει με το διάβασμα. Δε χρειάζεται άσυλο και ανομία το διάβασμα. Μπορείς παντού να διαβάζεις και παντού είναι νόμιμο!!!!!! Γιατί άραγε στο πανεπιστήμιο αυτό να είναι παράνομο; Διότι εφόσον δε μπορεί η αστυνομία να ελέγχει ως οφείλει αυτό το χώρο, άρα το διάβασμα που γίνεται εκεί μέσα και η διδασκαλία, από τους ίδιους τους καθηγητές και διδασκόμενους έχει θεωρηθεί ως κάτι παράνομο!
Ο Βελεστινλής, γνωστός ως Ρήγας Φεραίος, είπε ότι η ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου.. Μάλλον αυτό δε διδάσκεται πλέον στα πανεπιστήμια. Ένας δημόσιος χώρος, όπου οι πάντες έπρεπε να έχουν πρόσβαση, «σφραγίζεται». Εκτός αυτού, «κακοποιείται» ενίοτε από τους έχοντες την αποκλειστική άδεια χρήσης του, πότε με καταλήψεις και πότε με βανδαλισμούς. Έχουμε δηλαδή, πρώτον τη στέρηση της ελευθερίας όλων των άλλων να μπορούν να εισέλθουν και εν συνεχεία, τη καταστροφή και κατασπατάληση των χρημάτων, όλων των άλλων πάλι, που έχουν πληρώσει για να γίνει και να υπάρχει αυτός ο χώρος!

Ένα δημόσιο αγαθό, ένας δημόσιος χώρος, έχει μετατραπεί σε «οικογενειακό άσυλο». Είσαι της οικογένειας; περνάς, δεν είσαι; δε περνάς. Τσιφλίκι δηλαδή. Και να φανταστείς, ότι εκεί μέσα, μιλούν για ελευθερίες! Στερούν την ελευθερία των άλλων και αναζητούν τη δική τους! Μήπως έτσι δε γίνεται κι όταν κάνουν ότι κάνουν όλοι αυτοί που καταστρέφουν ξένες ιδιοκτησίες; Και μόνο ο τρόμος που ζει ο κοσμάκης φτάνει. Δε τολμά να κυκλοφορήσει. Κι αυτό το αποκαλούν ελευθερία. Θέλουν κι όλα να μείνει απαραβίαστη αυτή η ελευθερία. Βρε τι ωραία που μας τα λένε!
Μήπως όλοι αυτοί, είναι μετεμψυχώσεις διωγμένων και βασανισμένων κομουνιστών επί χούντας; Μήπως κι όταν αγοράζουν εφημερίδα τη βάζουν κάτω από τη μασχάλη να μη τους δει ο σπιούνος του καθεστώτος; Μήπως επανήλθαν στη ζωή και δε μπορούν να ξεχάσουν τη δικτατορία που είχαν ζήσει στη προηγούμενη ζωή; Γιατί αν συγκρίνουμε τη τότε αστυνομία με τη σημερινή, σήμερα νομίζεις ότι δεν έχουμε καν αστυνομία. Αφού να φανταστείς, στέλνουν τους αστυνομικούς ως πρόβατα προς σφαγή, με νόμους που δε μπορούν ούτε τον εαυτό τους να προστατέψουν. Αφήστε που για όλα την έχουν ως το εύκολο θύμα… δηλαδή φταίχτη. Επεμβαίνει, κακώς επενέβη, δεν επεμβαίνει, κακώς δεν επενέβη… Βράζε ρύζι κι άσε το κ… να σφυρίζει δηλαδή.. Κι όλο το πρόβλημα λοιπόν του πανεπιστημίου, επικεντρώνεται στο «άσυλο». Ζητούν προστασία οι άνθρωποι μη τους κάνει νταντά η αστυνομία! χαχαχαχαχαχαχαχα! Μα δεν είναι για γέλια;

Απορώ με τους γονιούς. Δεν αναρωτήθηκαν άραγε ποτέ για το πανεπιστημιακό γίγνεσθαι; Τα λεφτουδάκια που βγάζουν με ιδρώτα και αίμα τα λογάριασαν; Το τι μαθαίνει το παιδί τους εκεί μέσα τους ένοιαξε; Γιατί κατά πως φαίνεται, και λυπάμαι που το λέω, όταν από τη μια μεριά, έχεις έναν μορφωμένο που θέλει «άσυλο» δηλαδή προστασία της παρανομίας και από την άλλη έναν χωρικό βιοπαλαιστή που τέλειωσε με το ζόρι το δημοτικό, είναι ή δεν είναι ο τελευταίος είναι αξιότερος άνθρωπος; Αν ήταν και εξυπνότερος θα είχε λυθεί το θέμα. Θα καταλάβαινε και εν συνεχεία θα επεδίωκε να αρθεί επιτέλους η ασυλία στη παρανομία. Θα μου πείτε, άσυλο έχουν και οι δημοσιογράφοι και οι βουλευτές και οι παπάδες και γενικώς όλοι οι «χώροι» που ενίοτε «βρομάνε», το άσυλο στο πανεπιστήμιο μάς πείραξε; Όλες οι παραβιάσεις στην ελευθερία μας ενοχλούν. Κάθε άνθρωπος και πολίτης αυτής της χώρας έπρεπε να ζητά από το πρωί μέχρι το βράδυ τη κατάργηση όλων αυτών των «ασύλων». Παντού, σε όλους τους χώρους και σε όλους τους ανθρώπους, έπρεπε να ισχύουν, οι ίδιοι νόμοι και οι ίδιοι κανόνες. Κι επιτέλους, ανάθεμα με τη πολιτική. Ας ξεχάσουν μια στιγμή τις πολιτικές παπαριές οι άνθρωποι κι ας ανοίξουν τα μάτια τους να δουν γύρω τους.

Κατηγόρησαν τον ειδικό φρουρό για παραβίαση ασύλου. Αυτός ήταν ένας και οι άλλοι απέναντι. Άντε να αποδείξει τώρα ότι δεν είναι ελέφαντας. Μπήκε στο «ιερό» της μάθησης! Να πως μαθαίνεται η «ασυλία». Η δική μας πάντα, όχι των άλλων. Εμείς να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και οι άλλοι στη πυρά, μαζί με τα πραγματικά και μόνα ίσως άσυλα που είναι τα σπίτια τους. Αυτό δε κάνουν σήμερα οι Ευρωπαίοι πολιτικοί; Ε είδατε; Μάθανε κι αυτοί για το «άσυλο» από τα θρανία. Για αυτό έχει ακόμη άσυλο το πανεπιστήμιο αλλά καταργήθηκε αυτό της οικίας μας. Κι αν έστελναν και την αστυνομία, ίσως να μετακομίζαμε και να γλιτώναμε. Τώρα στέλνουν ένα χαρτί για να πληρώσεις ενοίκιο για την ιδιοκτησία σου! Καταργούν το δικαίωμά σου να έχεις σπίτι παραβιάζοντας το σύνταγμα! Την ίδια ώρα, που η παρανομία έχει άσυλο…, εσύ, ο νόμιμος και ηλίθιος νομοταγής πολίτης, που σέβεσαι την ελευθερία των άλλων, δε μπορείς να βρεις ησυχία ούτε στο κρεβάτι σου.
Είναι απορίας άξιο πάντως, το γιατί υπάρχουν πολιτικοί που θέλουν να καταργηθεί ένα από τα «άσυλα». Δε φοβούνται μήπως έρθει και η σειρά για το δικό τους; Μήπως νομίζουν ότι όταν θα ξεσηκωθεί ο κόσμος, θα σταματήσει σε ένα μόνο άσυλο; Ή μήπως νομίζουν ότι ο πολύς κόσμος έχει σχέση με όλες αυτές τις καταπατήσεις της ελευθερίας που υποστηρίζουν κάποιοι πανεπιστημιακοί; Μήπως νομίζουν ότι ο κόσμος δε θέλει την αστυνομία; Όχι μόνο την θέλει, αλλά εύχεται να μπορούσε να κλείσει φυλακή κάθε απατεώνα και εγκληματία. Όποιο άσυλο κι αν προφασίζεται και τώρα τη σκαπουλάρει. Και η ζωή συνεχίζεται. Εσείς θα «πολεμάτε» για τη δική σας «ελευθερία» κι εμείς για όλων την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Continue reading »]]> Τα έργα του διαβόλου στη γη, τα πράττουν άνθρωποι. Τα πλοκάμια του κακού, είναι πολλά. Εκείνα που τυλίγουν τους υποταγμένους του συχνότερα, έχουν να κάνουν με τις παγανιστικές – μυστηριακές θρησκείες και φυσικά τις διάφορες σεξουαλικές διαστροφές. Η ανθρωποθυσία και για να ακριβολογούμε, η θυσία της ανθρώπινης ψυχής στο βωμό του σκότους και της ανυπαρξίας, δηλαδή στο διάβολο, είναι πάντοτε εκεί, σε κάθε πράξη κακίας και διαστροφής. Πολλές φορές, έχουμε και τη θυσία του σώματος, ενός ζωντανού ανθρώπου ή ζώου. Οι «δικαιολογίες» για τις σκοταδιστικά αυτά εγκλήματα, στις «θρησκείες» είναι ο εξευμενισμός των πονηρών πνευμάτων ή άλλων τεράτων και σ άλλες περιπτώσεις η αναζήτηση της σεξουαλικής ικανοποίησης μέσα στο πάθος της ψυχικής διαστροφής.

Ρίχνοντας μια ματιά προς το παρελθόν, ένα παράδειγμα είναι και ο «πολιτισμός» των Μάγια, όπου τότε για να έχουν βροχή, δολοφονούσαν μικρά παιδιά, συνήθως αγόρια, από 3 έως 11 ετών, αλλά και ενηλίκους. Πρώτα τα έγδερναν ζωντανά ή τα διαμέλιζαν πριν τα πετάξουν στο «στο χείλος του πηγαδιού των «Μάγων του Νερού» όπως το ονόμαζαν. Αυτά γινόντουσαν πιθανότατα, προς τιμή διάφορων «Θεοτήτων» τεράτων, που ήταν οι γνωστοί Νεφελήμ, οι συνεργάτες του διαβόλου επί της γης, οι γόνοι της ερωτικής μίξης ανθρώπων και Ελοχίμ στα πρώτα χρόνια της γης.

Αυτές οι δολοφονίες, είχαν το ίδιο σκεπτικό με τη σημερινή σφαγή ενός κόκορα πριν την οικοδόμηση των θεμελίων μιας οικοδομής. Πάντοτε, η θυσία γίνεται για να σταματήσει το κακό να λειτουργεί ή για να «επιτρέψει» να ευοδωθεί μια ανθρώπινη προσπάθεια, είτε αυτό είναι κτήριο είτε το να υπάρξουν ευνοϊκές καιρικές συνθήκες για τις σπορές τους.
Σαν πρώτη σκέψη, όλα αυτά φαντάζουν αν μη τι άλλο, πράξεις ανόητων και χαμηλού πνευματικού επιπέδου ανθρώπων. Μακάρι να ήταν έτσι. Τα τέρατα που προανέφερα, επί αιώνες ήταν το πρώτο πλάσμα στη τροφική αλυσίδα επί της γης και μέχρι να νικηθούν από άλλους παρόμοιους αλλά περισσότερο φιλάνθρωπους Νεφελήμ (Δίας – Αθηνά κ.τ.λ.) εδραίωσαν τον λεγόμενο αρχέγονο φόβο στην ανθρώπινη φυλή. Παρέμειναν επίσης μέχρι τις μέρες μας, όλες αυτές οι τελετουργίες για τους μυημένους, κυρίως σε σατανικές ομάδες και οργανώσεις. Σήμερα όλοι αυτοί που συνεχίζουν τη «παράδοση» είτε με θυσίες ζώων, είτε ακόμη και με ανθρωποθυσίες, κρύβονται πίσω από σατανικά σύμβολα, άγνωστα για το πολύ κόσμο. Οι ανθρωποθυσίες των Μάγια και των Αζτέκων, συμβαίνουν μυστικά και στις μέρες μας, αφού οι οπαδοί όλων αυτών των τεράτων που κάποτε η ανθρωπότητα τα είχε ως Θεούς, υπάρχουν ακόμη μέσα από αυτές τις μυστικές οργανώσεις. Όσο απίστευτο κι αν σας φαίνεται, οι χιλιάδες εξαφανίσεις παιδιών σε ολόκληρο το πλανήτη, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, οφείλονται σε αυτούς τους σατανικούς σκοπούς.

Οι θυσίες ζώων περνούν μάλιστα εντελώς απαρατήρητες στις μέρες μας. Σε πολλές περιοχές της χώρας μας τις έχουνε μέσα στις παραδόσεις τους. Σφάζουν κριάρια, αγελάδες και γουρούνια, επειδή σύμφωνα με τη κάθε παράδοση «κάποιος Θεός» με αυτό ευχαριστείται!  Πίσω από όλες αυτές τις ψεύτικες Θεότητες, κρύβεται ο διάβολος. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε οποιαδήποτε θυσία, ουδεμία σχέση έχουν με Τον Αληθινό Θεό. Όλοι τους, είτε από άγνοια και παρόρμηση εξαιτίας του αρχέγονου φόβου τους, είτε από υπό πλήρη συνείδηση των σατανικών πράξεών τους, υπηρετούν τον άρχοντα του σκότους και στρέφονται ενάντια στον Αληθινό Θεό και τη Δημιουργία, δηλαδή την ίδια τη ζωή.
Μάλιστα, σε αυτές τις παραδόσεις όπου έχουμε θυσίες ζώων, πολλές φορές συμμετέχει και η εκκλησία δια κληρικών, που συμμετέχουν και ψέλνουν! Ουδεμία δηλαδή σχέση με τη ζωή Του Χριστού και τα όσα μας δίδαξε. Ο παπάς που επιτρέπει τη θυσία ενός ζώου και μετά ψέλνει για τη νέα οικοδομή ή για να φέρουν οι ουρανοί βροχή σύμφωνα με κάποια ηλίθια παράδοση, δεν είναι εκπρόσωπος Του Αληθινού Τριαδικού Θεού, αλλά του διαβόλου, μεταμφιεσμένος σε ιερέα της εκκλησίας Του Χριστού. Επίσης, επειδή πολλοί θα αναρωτιόνται, στα παραποιημένα κείμενα των γραφών της παλαιάς διαθήκης, όπου ο υποτιθέμενος Θεός ζητά από κάποιον Αβραάμ να σκοτώσει το παιδί του ως δείγμα της πίστης του, έχουμε μια καθαρή απόδειξη της διαβολικής δράσης. Ουδέποτε Ο Κύριος και Αληθινός Θεός θα ζητούσε κάτι τέτοιο. Βέβαια, ανάμεσα στα χιλιάδες ψέματα των εβραίων, αυτό είναι σταγόνα στον ωκεανό. Ωστόσο, ο διάβολος έχει καταφέρει μέσα από τις μεθόδους αυτές, να «περάσει» η ιδέα τους ανθρώπους, ότι η θυσία δεν είναι κάτι κακό. Δυστυχώς, πολλοί είναι και οι χριστιανοί που έχουν πέσει στη παγίδα αυτή και πιστεύουν ότι τους λένε αβίαστα.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές φωτογραφίες από δολοφονίες ζώων. Μια γυναίκα λιώνει στη κυριολεξία μια γάτα με τα τακούνια της για να ερεθιστεί σεξουαλικά. Εικόνες φρίκης. Μάλιστα μια άλλη που κάνει το ίδιο μάλλον από μίσος κι όχι για σεξουαλικούς σκοπούς, ανέβασε και το βίντεο (εδώ – κλικ μόνο για άνω των 18 ετών). Αναζητήστε στο youtube και το βίντεο με τίτλο :   Fatal Animal Abuse : cat abused and killed by woman

Όπως βλέπετε τα σατανικά όργια δεν έχουν τελειωμό. Οι «θυσίες» ανθρώπων και ζώων από ανθρώπους γίνονται ακόμη. Εκτός βέβαια των φόνων που γίνονται ως θυσίες, έχουμε και τις δολοφονίες ζώων προς βρώση. Πολλοί απαίσιοι άνθρωποι τρώνε κατοικίδια ζώα, γάτες και σκύλους! Δείτε εδώ : http://www.youtube.com/watch?v=yg0SMX5-H_k   Κινέζοι….
Τώρα θα σας πω κάτι που θα σας ενοχλήσει περισσότερο από ότι είδατε ή σκεφτήκατε από τα παραπάνω. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι περνούν από δίπλα σας, οι οποίοι είναι του ιδίου φυράματος, με όλους αυτούς που εδώ και αιώνες κάνουν σατανικά όργια; Αναρωτιέστε πολλές φορές, με τη σκληρότητα κάποιου ανθρώπου, με τη κακία που αντιμετωπίζει τους άλλους ή με το πόσο άδικα φέρεται; Ε αυτός, είναι μακριά από Το Θεό και εν δυνάμει έτοιμος να κάνει αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις. Κανένας δε μας προστατεύει από όλους αυτούς. Για αυτό είναι απαραίτητο να έχουμε γνώση και πίστη στο Θεό. Να έχουμε μέσα μας τη ψυχική δύναμη να αλλάζουμε τις συνθήκες από διαβολικές σε άγιες. Να μη τους αφήνουμε περιθώρια δράσης και να μένουν οι ίδιοι στο περιθώριο. Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το ξαναγράψω. Δε θα γίνουμε ίδιοι με τους σατανιστές. Δε θα τους αντιμετωπίσουμε με τα ίδια μέσα. Ωστόσο, είναι ευχής έργο να τους διώξουμε με κάθε νόμιμο μέσο για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας. Εν ανάγκη και εν απουσίας του νόμου, όπου δηλαδή δεν υπάρχει νόμος να τους φέρει στη τάξη ή να τους τιμωρεί, δε πρέπει να στρέφουμε το κεφάλι μας κάτω και να μη σταυρώνουμε τα χέρια. Αρχίστε να «ξεσκονίζετε» το παπούτσι σας με τα οπίσθια ενός ψυχανώμαλου που χτυπά για παράδειγμα τα ζώα. Να καταλάβει πως είναι να τρώει κανείς κλωτσιά…
Συν Αθηνά και χείρα κίνει, δε γίνεται αλλιώς. Ο Θεός μας έδωσε μυαλό, ας το χρησιμοποιήσουμε επιτέλους. Αν μείνουμε απαθείς και μετά από 2000 χρόνια ακόμα, πάλι τα ίδια θα συμβαίνουν κι ίσως τότε να έχουν πολλαπλασιαστεί όλοι αυτοί οι σατανάδες. Αντισταθείτε.

Continue reading »]]> Ακούγοντας σήμερα τις απόψεις του κ. Γεωργιάδη, τέως βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. και νυν της Ν.Δ., περί της επιθυμίας του να μη χάσει η χώρα μας το «τρένο» της Ευρώπης και όλα τα συναφή που ακούμε από όλους όσους θέλουν η Ελλάδα να εξαρτάται από τις ξένες δυνάμεις, μου έφυγαν και οι τελευταίες αμφιβολίες που είχα για το ποια θα είναι η γραμμή της επόμενης Ελληνικής κυβέρνησης. Είναι παράλογο, εντελώς παράλογο, να «αντιλαμβάνονται» οι ακραίες πολιτικές δυνάμεις, που εκφράζονται από κόμματα, όπως το Κ.Κ.Ε. και το ΛΑ.Ο.Σ, ότι πρέπει να πάμε κόντρα στους εκβιασμούς και τα δυο κόμματα του γνωστού δικομματισμού να έχουν πάντοτε σκυφτό το κεφάλι στους ξένους. Ο λαός άλλωστε, ήδη αρχίζει και «χειραγωγείται» από τα μέσα ενημέρωσης, για να έχουμε κυβέρνηση την άλλη όψη του Ιανού, δηλαδή της ίδιας πολιτικής δύναμης, η οποία εντέχνως εκφράζεται από τα δυο «μεγάλα» κόμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη χώρα μας.

Πόσο εύκολο άραγε είναι, να πειστεί ο αναποφάσιστος για να ψηφίσει πάλι καπιταλιστικές και αντεθνικές πολιτικές δυνάμεις; Πανεύκολο. Διότι παραδοσιακά, ένα οχτώ με δέκα τις εκατό, το τρώει η μαρμάγκα με το ΚΚΕ, άλλο ένα δέκα τις εκατό στα λοιπά ακραία αριστερά κόμματα, βάλτε και άλλα πέντε τις εκατό σε κόμματα που με το ζόρι μπαίνουν ή δε μπαίνουν ποτέ στη βουλή, βάλτε και ένα δεκαπέντε τις εκατό στο ΠΑΣΟΚ που θεωρητικά θα έπρεπε να εκφράζει τους δημοκράτες αλλά αποδείχθηκε δεξιότερο των δεξιών, έχουμε σύνολο σαράντα συν. Προσθέστε σε αυτούς και εκείνους που απέχουν των εκλογών, πάμε πάνω από εξήντα. Τι μας μένει; Μα φυσικά ένα σαράντα περίπου τις εκατό, που θα δώσει πιθανότατα τη νίκη στη δεξιά. Από αυτούς, ζήτημα είναι αν οι δέκα στους 40 έχουν συμφέρον να ενισχυθεί η πλουτοκρατία. Οι υπόλοιποι τριάντα, θα είναι θύματα της δημαγωγίας μέσω τηλεοράσεων είτε άτομα ήδη πελατειακά εξαρτημένα με το χώρο της δεξιάς. Οι υπόλοιποι εξήντα στους εκατό, θα παραμείνουν διαιρεμένοι, έτσι όπως προστάζει το σύστημα, ώστε ποτέ να μην έχουμε μια δημοκρατική πολιτική δύναμη στην εξουσία. Μια δύναμη, που με 60% θα διέλυε κάθε δεξιά πολιτική αλλά και κάθε ακραία πολιτική σκέψη, είτε προς αριστερά είτε προς δεξιά.

Όταν λοιπόν ένας μορφωμένος άνθρωπος, χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει προφανώς, υποστηρίζει τη παγκοσμιοποίηση μέσα από την φιλο-ευρωπαϊκή του τάση, η οποία περιτυλίγεται από το χαρτί πολυτελείας που λέγεται κοινό νόμισμα, αγνοώντας παντελώς ότι η υποτιθέμενη ενωμένη Ευρώπη, είναι ένα παιχνίδι πολυεθνικών και πλουσίων, τότε τα πράγματα μόνο χειρότερα θα είναι στο μέλλον. Οι πραγματικοί ένοχοι, οι οποίοι κρύβονται πίσω από τα εξιλαστήρια θύματα (πολιτικούς), έχουν σκοπό να εξαθλιώσουν τους λαούς με κάθε τρόπο, ώστε να δεχθούν αγόγγυστα ένα παγκόσμιο σωτήρα κάποια στιγμή στο μέλλον. Αυτά θα έπρεπε να τα γνωρίζει ο κύριος Γεωργιάδης. Είναι γνώστης της Αγίας Γραφής και πολλών άλλων κειμένων, στα οποία έχει διαβάσει τα σχέδια των Illuminati και εκείνου που τους κατευθύνει. Αν η Ελλάδα, δεν έμπαινε τότε στη ΕΟΚ και μετέπειτα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σήμερα θα ήταν ισχυρότερη οικονομικά και ανταγωνιστικότερη. Εκτός αυτού, δε θα χρώσταγε όσα χρωστάει σήμερα και δε θα εξαρτιότανε από νόμους και δεσμεύσεις που πηγάζουν από σατανικά κέντρα και εφαρμόζονται από τους αιώνες τώρα υποτακτικούς δήθεν ανωτέρου επιπέδου Ευρωπαίους. Αυτό όμως δεν αποφεύχθηκε ποτέ, διότι δεν υπήρχε κόμμα στην Ελλάδα που να λέει όχι σε όλα αυτά, ενώ ταυτόχρονα να μην είναι φασιστικό, είτε κόκκινο είτε μαύρο. Έτσι ο κόσμος, ψήφισε και θα ξαναψηφίσει, τα δυο κόμματα που παρουσιάζονται ως μη φασιστικά, αλλά που προωθούν στην ουσία, τον οικονομικό φασισμό των Illuminati.

Άντε τώρα να πας να εξηγήσεις τι παίζει στους ανθρώπους που θα ξεγελαστούν εκ νέου και θα ρίξουν το κουκί τους στη δεξιά ξανά. Ακόμη και στο γέροντα που έγινε σάντουιτς για ένα χαρτάκι προτεραιότητας σε ένα πενιχρό επίδομα προχθές, τα λόγια σου θα παν χαμένα. Ο παππούς του κι ο πατέρας του, του άφησαν «κατάρα» να «βγάζει» μόνος του τα μάτια του, ψηφίζοντας ένα από τα δυο κόμματα, είτε την υποτιθέμενη κεντροαριστερά, είτε την άλλη που μας κυβερνά τώρα και θα μας κυβερνήσει και επισήμως από το καλοκαίρι, τη κεντροδεξιά.

Δε σας κάνει εντύπωση που όλοι τους θέλουν η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Μια ένωση, που δε πρόσφερε τίποτα στη χώρα μας. Ένας δρόμος έγινε από Θεσσαλονίκη προς Αθήνα και τον πληρώνει ο λαός αιώνια. Μας «εξαφάνισαν» κάθε τι πρωτογενή και μας έκαναν δούλους. Οι αγρότες καταστράφηκαν, αφού πλέον είναι πλήρως εξαρτώμενοι από τις πολυεθνικές. Η «Ευρώπη» σου δίνει πλέον σπόρο για μια χρονιά και πέραν του ότι σε λίγο καιρό όλα θα είναι μεταλλαγμένα, ποτέ δε θα υπάρξει καλλιέργεια που να μην εξαρτάται από τα φάρμακα τα δικά τους. Ακούτε επίσης ότι οι δικοί μας πολιτικοί ευθύνονται που δεν υπήρξε ανάπτυξη στη χώρα μας. Αυτό όντως είναι για γέλια. Μα οι δήθεν φίλοι μας, όπως για παράδειγμα οι Γερμανοί, αν εμείς είχαμε ανάπτυξη, δηλαδή παραγωγή αγαθών πέραν εκείνων που αυτοί δε παράγουν, τι θα κάνανε; Σε ποιον θα πουλούσαν τη μερσεντές και το άουντι; Για ποια ενωμένη Ευρώπη λοιπόν μιλάμε;

Γιατί δε λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Κρατάνε όμηρο τη χώρα μας με την υπερχρέωση και ελέγχουν πλήρως τους πολιτικούς μας, οι οποίοι τελικώς, είναι οι λιγότερο ένοχοι σε όλο αυτό το κατάντημα. Αλλά όταν λες την αλήθεια στο λαό, ο οποίος ξεγελάστηκε τόσες και τόσες φορές, έχεις τα αντίθετα αποτελέσματα. Βλέπετε είναι ο εγωισμός στη μέση. Ποιος θα παραδεχθεί ότι έκανε λάθος; Ποιος Έλληνας θα πει, ναι ρε, εγώ φταίω για όλα; Κανένας, κι αν του πεις ότι αυτός φταίει που άκουσε τις παπαριές για την ενωμένη Ευρώπη και τσίμπησε σαν ωραίος χάνος, θα υποστηρίξει μετά το λάθος του με περισσότερο πείσμα για να μην αποδειχθεί κορόιδο. Έλα όμως, που το αν είμαστε ή όχι κορόιδα, δε φαίνεται από τα λόγια μας, αλλά από την ίδια μας τη ζωή, αυτή που σήμερα είναι η χειρότερη μεταπολεμικά. Η πείνα είναι η απόδειξη κύριοι που μας κάνετε τους έξυπνους. Μέχρι πριν μερικά χρόνια, ερχόντουσαν εδώ Ρωσίδες και Βουλγάρες για κονσομασιόν… Τώρα θα αρχίσουν, αν δεν άρχισαν ήδη, να μεταναστεύουν οι Ελληνίδες στη Ρωσία και στη Βουλγαρία για τον ίδιο λόγο. Αυτά θα φέρει η πείνα και πολύ χειρότερα. Αυτά σας έδωσαν οι φίλοι σας οι Ευρωπαίοι. Και το ξαναλέω, όταν άνθρωποι που γνωρίζουν ιστορία, γνωρίζουν τις Γραφές, συνεχίζουν να είναι «φίλοι» μιας κατά φαντασίαν ενωμένης Ευρώπης, δεν έχουμε μέλλον, τελειώσαμε…. Ψηφίστε λοιπόν τη δεξιά πάλι και πηγαίνετε και σε κανένα πολιτικό γραφείο της πλουτοκρατίας να σας δούνε, μπας και μετά που θα μοιράζουν ρεβίθια, σας έχει κρατήσει ο βουλευτής κανένα κιλό και την βγάλετε για καναδυό μέρες. Γιατί με τα μυαλά που κουβαλάμε ως λαός ή μάλλον με τα μυαλά που μας «έφτιαξαν» τόσα χρόνια και στα λιοντάρια να μας πετάξουν, Ευρώπη θα θέλουμε…. Τρομάρα μας…

Continue reading »]]> Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αντιμετωπίσει κανείς τους συνανθρώπους του, αλλά μόνο ένας είναι ο σωστός.
Τίποτα επίσης, δε μπορείς να εφαρμόσεις προς τους άλλους, αν πρώτα δε το έχεις εφαρμόσει στον εαυτό σου.
Αγαπώντας τον εαυτό σου και αναγνωρίζοντάς τον ως ισότιμο μέλος μιας ανθρώπινης κοινωνίας, αποκτάς αυτοσεβασμό και είσαι κύριος της αξιοπρέπειάς σου. Η αγάπη, είναι ελευθερία, είναι η αξία που δημιουργεί όλες τις άλλες αξίες. Αν αγαπάς τον εαυτό σου, αγαπάς και τον συνάνθρωπό σου.

Η αγάπη αυτή, φέρνει επίσης την ανιδιοτέλεια και την ικανότητα να κρίνεις δίκαια. Μέσα από την ανιδιοτέλεια, έρχεται η ισότητα. Η ισότητα, είναι η πόρτα που οδηγεί στην ελευθερία μας. Αν για οποιοδήποτε λόγο η ισότητα διαταραχθεί, δεν υπάρχει ελευθερία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου ανθρώπου, είναι η άρνησή του να αποδεχθεί την ισότητα μέσα στις κοινωνίες μας.

Όποιος σας λέει ότι οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι, ή έχει μπερδέψει τη διαφορετικότητα με την ανισότητα ή έχει αναγνωρίσει εαυτόν ως άνισο προς τους άλλους. Αυτό σημαίνει, είτε ότι έχετε να κάνετε με κάποιον ανόητο, είτε με κάποιον πονηρό που επί σκοπού προσπαθεί να σας στερήσει την ελευθερία σας. Πάντως όπως και να έχει, είναι βέβαιο ότι δεν αναγνωρίζει την αξία της αγάπης.

Για να μπορέσει κάποιος να διαβεί το δρόμο της αγάπης, πρέπει να έχει γνώση ή αντίληψη, ότι κάποιος που τον αγαπά (Θεός) είναι η αιτία που μπορεί να υπάρχει. Αν κατανοήσει αυτό το τόσο απλό και τόσο αληθινό γεγονός, όλες τις υπάρξεις με πρώτη τον ίδιο τον εαυτό του, μπορεί να τις αγαπήσει και με αυτό τον τρόπο να μπορέσει να ανταποδώσει την αγάπη που ο ίδιος έχει λάβει. Αυτό μέσα του αυτομάτως, απλοποιεί την αρχή της ισότητας και μπορεί εύκολα να «δει» ότι όλα τα δημιουργήματα, έχουν πάρει την ίδια αγάπη από Το Δημιουργό, άρα όλα είναι ίσα απέναντι στο δικαίωμα της ύπαρξης και κατ επέκταση στο δικαίωμα της ζωής.

Η ισότητα αυτή, του δίνει την ικανότητα να αντιμετωπίζει όλες τις υπάρξεις με το ίδιο σκεπτικό, αυτό της αγάπης. Σταματά η διάκριση και τη θέση της παίρνει η ενότητα. Γίνεται επίσης κατανοητό, ότι πάνω από εμάς και τους συνανθρώπους μας, είναι μόνο Ο Θεός. Ο Θεός, Ο Οποίος είναι ο αυτουργός κάθε αίτιου και αιτιατού.
Άρα η μόνη αρχή που διακρίνεται, είναι Ο Δημιουργός. Υπό τη σκέπη Αυτού, όλες οι άλλες υπάρξεις, μέσα από την λειτουργία της αγάπης είναι ίσες.

Ο Θεός, δεν είχε ανάγκη την ύπαρξή μας, ωστόσο, επειδή ακριβώς Θεός σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη, δημιούργησε και άλλες υπάρξεις. Ενώ είναι Ικανός για όλα, καθότι Παντοδύναμος και Παντοκράτωρ, μοιράζεται την ισχύ του και το αγαθό της ύπαρξης (ζωής) με εμάς, χωρίς να μας υποχρεώνει εγκλωβίζοντάς μας σε μια μη ελεύθερη συνείδηση. Μάλιστα η ανιδιοτέλειά Του και η δικαιοσύνη Του, έθεσε την αρχή της ελεύθερης βούλησης σε κάθε ύπαρξη που είναι Δημιουργός της.
Αγνοώντας τα παραπάνω κι εξαιτίας της ελεύθερης βούλησής μας, είναι πολύ εύκολο όμως, να αποκοπούμε από το σωστό δρόμο. Σε ένα κόσμο, όπου οι συνάνθρωποί μας, είναι μεν διαφορετικοί, αλλά ίσοι όπως ορίζει η Δημιουργία, εμείς δημιουργούμε με το νου μας, ανύπαρκτες ανισότητες. Σε κάθε περίπτωση, αυτό έχει ως αιτία την απουσία της αγάπης.

Χωρίς αγάπη για τον συνάνθρωπο, ο άνθρωπος αρχίζει και «βλέπει» άνισα τους άλλους. Καταρχήν, κρίνει ως άνισο τον εαυτό του σε σχέση με τους άλλους. Εν συνεχεία, επειδή είναι υποχρεωμένος να συνάπτει ανθρώπινες σχέσεις, τις στηρίζει, στην αρχή της ανισότητας. Έτσι τα δικαιώματα του κάθε ανθρώπου, δε στηρίζονται στην αγάπη για όλους και Τη Θεία Επιταγή, αλλά στις επιμέρους δυνατότητες του κάθε πλάσματος, με κριτήριο την διαφορετικότητα και την κάθε φορά αλληλοεπίδραση μαζί της.
Όταν ένας πατέρας, χειροδικεί ενάντια στο παιδί του, ενώ υποκλίνεται σε έναν προϊστάμενο του επαγγέλματός του, ομολογεί με τις πράξεις του, ότι δεν αναγνωρίζει Το Θεό και δεν έχει αντιληφθεί την αρχή της ισότητας. Αν αντιμετώπιζε, όλους τους συνανθρώπους του με αγάπη, δε θα χτυπούσε το παιδί του και δε θα υποκλινόταν στο προϊστάμενό του. Η υπόκλιση σε έναν άλλον άνθρωπο, υποδηλώνει ότι δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, άρα είμαστε αντίθετοι με την αρχή της ισότητας και δεν επιθυμούμε να είμαστε ελεύθεροι. Η χειροδικία ενάντια στο ίδιο μας το παιδί, υποδηλώνει ότι η σχέση μας με τον κόσμο, στηρίζεται στις ανθρώπινες και ευτελείς διαφορές μας κι όχι στην αγάπη που θα μας ελευθέρωνε. Έτσι υποδουλωνόμαστε από μόνοι μας, μέσα σε ένα πόλεμο με κριτήριο τη διαφορετικότητά μας, γελασμένοι ότι «νικώντας» θα έχουμε κερδίσει το δικαίωμα να υπάρχουμε, έτσι και όπως εμείς θέλουμε να υπάρχουμε. Όταν όμως στρέφεσαι ενάντια σε μια άλλη ύπαρξη, καταργείς Το Θεό από μέσα σου. Αποκόβεσαι από την ανιδιοτέλεια Του Θεού και πολεμάς τον ίδιο σου τον εαυτό μέσα από τις άλλες υπάρξεις, οι οποίες έχουν το ίδιο δικαίωμα όπως και η δική σου να υφίστανται. Πιο απλά, αυτό – καταργείσαι αφού όταν κάνει το ίδιο με σένα και ο διπλανός σου, στρέφεται εναντίον σου. Το ίδιο ακριβώς κάνεις, με το να υποτιμάς τον εαυτό σου, ή τους άλλους, όταν αναγνωρίζεις σε μια άλλη ύπαρξη το αυθαίρετο δικαίωμα να μην θεωρείται ίση με τις άλλες. Όταν δηλαδή, θεωρείς έναν πρωθυπουργό, που απλώς είναι ένας συνάνθρωπός σου, ο οποίος αξίζει ακριβώς την ίδια αγάπη και μεταχείριση που θα πρέπει να δείχνεις σε όλους τους ανθρώπους, ότι είναι πάνω από τους άλλους και από εσένα, στην ουσία δείχνεις ότι δεν αγαπάς κανέναν, ούτε τον πρωθυπουργό, ούτε τους άλλους που τους θεωρείς κατωτέρους του, ούτε τον εαυτό σου που τον εξευτελίζεις.
Κάνοντας αυτά τα στοιχειώδη «λάθη» οι άνθρωποι, προβαίνουν πολλάκις και στη δημιουργία διαφόρων προσωνυμιών ή αν θέλετε επιθέτων. Το πιο ευρέως γνωστό, είναι η λέξη «επίσημος». Αυτό μάλιστα συνοδεύεται από τη γνωστή δουλοπρέπεια από άνθρωπο σε άνθρωπο (κάτι παντελώς απαράδεκτο και ενάντια στην αγάπη). Έτσι βλέπετε λόγου χάρη σε μια Εθνική παρέλαση, οι υποτιθέμενοι «επίσημοι», να βρίσκονται σε «ανώτερη» και αρχοντική θέση λες και μετά θα γεννήσουν το κόκκινο αυτό! Το πλήθος, με αυτό τον τρόπο, αποδέχεται ότι δεν είναι «ίσο» με αυτούς που αποκαλεί «επισήμους» και για να δικαιολογήσει αυτή την ψευδή ανισότητα, παρουσιάζει ως αίτιο το συμβολισμό (ας έβαζαν μια σημαία αν ήθελαν συμβολισμό). Άλλωστε η ανισότητα, αρχίζει όταν οι άνθρωποι αποκτούν εκπροσώπους!!!! Οι «εκπρόσωποι» εν συνεχεία αυθαιρετούν αφού έχουν υποτακτικούς τούς άλλους και πάει λέγοντας….

Τρανό αντίθετο παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγάπης σε σχέση με όλα αυτά, είναι ένας καλόγερος. Με κανένα τρόπο δε δέχεται ο άγιος μοναχός (έχουμε πολλά παραδείγματα ευτυχώς) να τον ξεχωρίσεις και να του κάνεις ψεύτικα κομπλιμέντα. Ο καλόγερος, έχει επίγνωση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στο Θεό και ως ίσοι πρέπει και ο ένας να αντιμετωπίζει τον άλλον σε αυτό τον κόσμο. Ο μοναχός, μέσα από τη ταπεινότητα, ορίζει την αγάπη και την ανιδιοτέλεια. Δίδει με αυτό τον τρόπο, το τίτλο του ανωτέρου, όπως φυσικά αξίζει, μόνο στο Θεό και Κύριό μας. Μόνο Ο Θεός μπορεί να είναι ανώτερος όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάτι ανώτερο από εμάς. Οι άνθρωποι είναι όλοι ίσοι. Οι τίτλοι όμως και τα διάφορα προσωνύμια, είναι βέλη που χτυπάνε κατευθείαν στη ματαιοδοξία του ανθρώπου. Ένας Μητροπολίτης που ακούει συνεχώς τέτοιες κολακείες, επειδή δεν μπορεί να φτάσει στο επίπεδο της πνευματικότητας ενός ασκητή, είτε τα δέχεται, είτε απλώς τα επιτρέπει για να δημιουργείται μια ιεραρχία ψεύτικη που εξυπηρετεί τα καθ’ υμάς…

Η αξία του καθενός ή ο ρόλος που αναλαμβάνει μέσα στη κοινωνία μας, πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό, ότι δεν τον καθιστά ανώτερο ή κατώτερο από τους άλλους. Όλα αυτά τα επίθετα, είναι για γέλια και μόνο για γέλια. Όλες αυτές επίσης, οι «τιμές» που κάνουν οι άνθρωποι σε άλλους, είναι ακόμη πιο γελοίες. Γελοίο είναι επίσης, κάποιος που «κοιμήθηκε» να θάβεται δημοσία δαπάνη ενώ ένας άλλος που ακόμη είναι ζωντανός, το κράτος την ίδια ώρα να του κόβει το μισθό του! Θα τολμήσω να πω, ότι όλο αυτό το παραμύθι, που ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε «επισήμους» και «ανεπισήμους» είναι με μια λέξη ένα ΣΙΧΑΜΑ. Είναι το πιο βασικό μέσο της απανθρωπιάς μας, της έλλειψης αγάπης από τις καρδιές μας και της πλήρους αγνόησης της μόνης αρχής και ανωτερότητας που αποκαλούμε Θεό. Λατρεύουμε είδωλα, ανθρώπους που εκπροσωπούν μια ιδέα, ανθρώπους που δεν αναγνωρίζουν στους άλλους ίσα δικαιώματα κι όλα αυτά, μόνο και μόνο για να λειτουργούμε και οι ίδιοι με ιδιοτέλεια όταν χρειαστεί να ωφεληθούμε.

Όπως σεβόμαστε έναν γηραιότερο από εμάς, έτσι πρέπει να σεβόμαστε κι ένα μικρό παιδάκι. Άλλο πράγμα ο σεβασμός και η εκτίμηση κι άλλο να καταργείς την ισότητα ανάμεσα στους ανθρώπους. Δε μπορείς να σκύβεις το κεφάλι στο βουλευτή του νομού σου και να του φέρεσαι σα να είναι αυτός βασιλιάς κι εσύ δούλος και μετά να πηγαίνεις στη δουλειά σου και να σκυλοβρίζεις τον υφιστάμενό σου! Άνθρωπος και ο ένας, άνθρωπος και ο άλλος. Σεβασμό σε όλους και κανένας διαχωρισμός. Τη καλημέρα σου πολύ απλά, οφείλεις να την πεις και στους δυο και να τους σεβαστείς το ίδιο κι όμοια.

Μερικές φορές μέσα από τη τηλεόραση, έρχονται εικόνες αηδίας από την Αγγλία (αυτή χώρα είναι πηγή αηδίας γενικότερα). Εκεί υπάρχει μια οικογένεια, όπου αυθαίρετα τα μέλη της εδώ και αιώνες, έχουν το δικαίωμα να είναι «ανώτερα» από τους άλλους. Και αυτό έκανε η Βασίλισσα και το άλλο έκανε ο πρίγκιπας και η χαζομάρα ατέλειωτη στην οθόνη! Στους δρόμους και στα ανάκτορα, κάθονται όλοι προσοχή, κάνουν υποκλίσεις και «βρίζουν» τον εαυτό τους και τους διπλανούς τους. Έτσι είναι κυρία μου, που λέει και ο Λάκης, όταν υποκλίνεσαι σε αυτόν που η μόνη σας διαφορά είναι ότι εσύ δουλεύεις κι αυτός τρώει τα έτοιμα, βρίζεις και υποτιμάς αυτόν που είναι δίπλα σου, όλους τους άλλους συνανθρώπους σου, που τους στερείς το δικαίωμα να είναι όλοι ίσοι προς ίσους. Μήπως κι εμείς δε το «παίζουμε» ανώτεροι στη καθημερινότητά μας; Θέλουμε να «φανούμε» να μας πούνε «μπράβο», να ξεχωρίσουμε και να μας αντιμετωπίσουν ως κάτι καλύτερο… Τρίχες κύριοι… Τρίχες… Όποιος θεωρεί εαυτό ή άλλο ανθρώπινο πλάσμα ανώτερο από τα υπόλοιπα, κάνει πόλεμο ενάντια στο Θεό που τον έφτιαξε. Ένας τέτοιος άνθρωπος, οδηγείται από την ιδιοτέλειά του κι όχι από την αγάπη που μάλιστα, δίδαξε Ο Ίδιος Ο Χριστός επί της γης. Αντί να τρέξουμε στους ταλαιπωρημένους και βασανισμένους συνανθρώπους μας, να βοηθήσουμε όσους έχουν ανάγκη, τρέχουμε ξωπίσω από «επισήμους» που τρώνε με χρυσά κουτάλια. Έτυχε να παραβρεθώ μια φορά (είχα αυτή τη σπουδαία τύχη, ναι βέβαια) σε ένα τραπέζι στο οποίο έτρωγαν Μητροπολίτες (επίσημα πρόσωπα γαρ). Ήταν περίοδος νηστείας. Αν ήσασταν από μια μεριά να βλέπατε το τι χταπόδι περιδρομιάσανε και το τι γαρίδα από εκείνες τις έξτρα λαρτζ…, αφήστε το. Αυτούς εσείς τους λέτε Παναγιότατους; Αυτή είναι η αγιοσύνη; Να περιδρομιάζεις γαρίδες που κοστίζουν όσο 3 μεροκάματα ενός φτωχού; (για όσους απορούν, ναι, έφαγα κι εγώ γαρίδες, που θα τις ξαναέβλεπα ορέ σύντεκνοι; πρώτος αμαρτωλός εγώ κι ύστερα οι υπόλοιποι).

Παρόλα αυτά, για μένα και για κάθε άνθρωπο πιστεύω που αγαπά Το Θεό, όλοι είναι ίσοι. Κι όλους τους βλέπω ως ίσους γιατί κι εγώ ίσος αισθάνομαι με τους ανθρώπους και ένα τίποτα μπροστά στο Κύριο και Θεό μου. Να με συμπαθάτε άρχοντες που σας προσκυνάνε…. αλλά άνθρωπο δε προσκυνώ, μόνο Το Κύριο Ιησού Χριστό. Και να με συμπαθάτε επίσης, που οι προτεραιότητες, εμού και των ομοίων μου εκ πίστεως, βαδίζουν με γνώμονα την αγάπη, ούτε με τις γαρίδες ούτε με τα ωραία καθίσματα στην εξέδρα των παρελάσεων. Και να με συμπαθάτε ακόμη μια φορά, που αν βρεθώ εκεί που είστε και παραδίπλα είναι κάποιος φτωχός και ταπεινότερος, δε θα σας προτιμήσω, θα πάω εκεί που υπάρχει η αγάπη ή που χρειάζεται να δώσω αγάπη. Και να με συμπαθάτε που εγώ θα επιμείνω και θα επιμένω όσο αναπνέω, και θα λέω και θα το πετώ στα μούτρα σας έτσι όμορφα και άδολα, ότι όλοι είμαστε ίσοι. Κρίμα όμως που ενώ είμαστε ίσοι, είμαστε και τόσο διαφορετικοί…..

Continue reading »]]> Όλες οι κοινωνικές δομές, που βασίζονται σε διαχωρισμό των μελών τους, σε άνιση διανομή αγαθών και στην κακώς εννοούμενη επιμέρους ιδιοκτησία στο άτομο, είναι καταδικασμένες να αποτύχουν.
Κάποιοι από εσάς, πιθανόν να είχατε ένα κοινό όνειρο. Να μπορούσατε να ηγηθείτε μιας ολοκληρωτικής αλλαγής στο κόσμο, έχοντας μια υπερδύναμη ως μονάδα, ώστε να μην σας στεκόταν εμπόδιο η απληστία των ορισμένων ανθρώπων. Να φτιάχνατε έναν κόσμο δίκαιο, μια κοινωνία πραγματικά ισόνομη και αποδοτική. Χωρίς να θέλω να κάνω το συνήγορο του διαβόλου, θα σας πως μόνο, ότι ακόμη και εκείνοι που μέσα από τα διεφθαρμένα κοινωνικά μας πρότυπα, είχαν την ευκαιρία και προσπάθησαν, από υψηλές θέσεις και θρόνους που τους παρείχαν προστασία, δεν κατάφεραν τίποτα. Εκείνοι, δε μπορούσαν να εφαρμόσουν τη δικαιοσύνη, διότι από μόνη της η θέση που κατείχαν, είχε άρει εξ αρχής την οποιαδήποτε πιθανή δίκαιη σκέψη τους, ανάμεσα φυσικά στις διεφθαρμένες και ατομικιστικές λογικές τους που ήδη τους είχαν φέρει στις εξουσίες. Αν αύριο το πρωί, οι ηγέτες όλης της γης, έκαναν μια συγκέντρωση και συμφωνούσαν να καταργηθεί το χρήμα για ένα χρονικό διάστημα, τουλάχιστον μιας εικοσαετίας, ο κόσμος που τώρα βιώνεται, θα μεταμορφωνόταν οριστικά. Το πρώτο που θα συνέβαινε και θα ήταν καταπληκτικό, θα ήταν η ανάγκη αυτών που σήμερα έχουν τα περισσότερα χρήματα, να συνεργαστούν συλλογικά για να καλύψουν τις ανάγκες που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι υπάρχουν αλλά αφορούσαν μέχρι τώρα πάντα τους άλλους. Έτσι θα άνοιγε ο δρόμος για μια πρώτη αλλαγή στη κοινωνική δομή, έχοντας ως πρωταρχικό στόχο, να καλυφθούν όλες οι ανθρώπινες βασικές ανάγκες. Με τη νομοθέτηση αυτής της κατεύθυνσης, όλοι οι άνθρωποι θα υποχρεώνονταν να εργάζονται στην αρχή τόσο όσο θα ήταν απαραίτητο, ώστε να εξασφαλιστεί σε όλους, ακόμη και τους μη ικανούς να εργαστούν, ένα μίνιμουμ από αγαθά και παροχές, ικανά να υπερκαλύψουν βασικές και μη ανάγκες. Μετά την εικοσαετία, στη γη θα υπήρχε οργασμός από παραγωγή αγαθών, αλλά κυρίως, από συστήματα ικανά να αντικαταστήσουν την πολύωρη εργασία μας και με αυτοματοποιημένο τρόπο να γλιτώσουμε όλοι μας από άσκοπες ασχολίες και κόπους.
Θα πρέπει εδώ να λυθούν κάποιες απορίες σας. Ως ατομιστές που έχουμε γίνει όλοι μας, αναρωτιόμαστε το εξής. «Ωραία, αλλά εγώ που θα δουλεύω παραπάνω γιατί να απολαμβάνω τα ίδια με κάποιον που δεν εργάζεται κι είναι τεμπέλης;» Καλό ερώτημα. Η απάντηση όμως είναι ακόμη πιο καλή. Όταν έχεις τρεις για παράδειγμα διαβαθμίσεις παροχών, πρώτον εξασφαλίζεις σε όλους τη πρώτη, δηλαδή το ελάχιστο (το οποίο θα είναι σχεδόν όσο έχουμε σήμερα αν εργαζόμασταν ως απλοί υπάλληλοι κάπου), έτσι, ανήμποροι, ανάπηροι και λοιποί, δε θα πεταγόντουσαν στο δρόμο. Για τους ικανούς όμως προς εργασία και προσφορά, θα υπήρχε το εξής. Πρώτον για όσους θα πρόσφεραν κανονικά, θα ίσχυαν η δεύτερη και η τρίτη διαβάθμιση, ανάλογα με το πόσο οι ίδιοι θα απέδιδαν ή θα επέλεγαν να εργαστούν. Για εκείνους που θα ήταν ικανοί όμως να προσφέρουν και δε θα έδιναν τις υπηρεσίες τους στο σύνολο, θα υπήρχε μια υποκατηγορία, στην οποία θα λάμβαναν για να το κάνουμε συγκρίσιμο, όσα λαμβάνει ένας άνεργος με επίδομα εργασίας σε μια χώρα όπως η Ελλάδα σήμερα. Πιστέψτε με, ουδείς ικανός δε θα το ήθελε αυτό και πουθενά στο κόσμο, δε θα υπήρχε άνθρωπος που θα του παρείχαν δικαίωμα στη προσφορά με πάρα πολύ καλές ανταποδοτικές παροχές που θα την αρνιόταν. Μια επίσης εύλογη απορία, είναι το τι θα είχαμε ως περιουσία ο καθένας. Καμιά, είναι η απάντηση. Θα είχαμε όλοι μας μερίδιο στη περιουσία όλου του κόσμου. Και για να μην υπάρχει χάος, κάθε άνθρωπος, θα δικαιούται μετά την ενηλικίωση, ένα σπίτι, ίδιο και απαράλλαχτο με όλους τους άλλους, στο οποίο θα είχε το δικαίωμα χρήσης εφ όρου ζωής. Επειδή οι άνθρωποι βεβαίως ζουν σε οικογένειες, ανάλογα με τα άτομα των μελών κάθε οικογενείας, θα άλλαζε και η οικογένεια χώρο (σπίτι), ώστε όλοι να είναι ζουν άνετα. Αυτό, θα ίσχυε για όλους. Μετά το θάνατο όλα θα περιέρχονταν εκ νέου στις επόμενες γενιές πάλι δίκαια για όλους ανεξαιρέτως. Η δομή για τέτοια προϋπόθεση, απαιτεί να μην γίνονται διακρίσεις σε κανέναν. Ο πρώτος δηλαδή πολίτης της γης σε επίπεδο θεωρητικής πάντα εξουσίας (δε θα υπήρχαν εξουσίες αλλά ρόλοι), θα δικαιούνταν ότι και ο τελευταίος. Ακριβώς τα ίδια κι όχι αυτό που συμβαίνει σήμερα, είτε σε καπιταλιστικά είτε σε κομουνιστικά μοντέλα, όπου πάντα υπάρχουν κάποιοι που απολαμβάνουν περισσότερα από τους άλλους, είτε γιατί θεωρούνται επίσημοι (αυτό ειδικά δείχνει τη πνευματική μας ανεπάρκεια) είτε γιατί ο ρόλος τους είναι διοικητικός. Εμείς σήμερα, επιτρέπουμε ως κοινωνία, άτομα μάλιστα που δεν έχουν τις ικανότητες να διοικούν, να λαμβάνουν εκατό φορές περισσότερα αγαθά και ανέσεις, από ότι ένας που παράγει δεκαπλάσια πράγματα για το σύνολο. Αυτά με λίγα λόγια, θα τελείωναν οριστικά.
Τώρα όσο αφορά τα επαγγέλματα, πρώτα από όλα, δε θα υπήρχε διαφορετική παροχή με κριτήριο το είδος της εργασίας μας. Με λίγα λόγια, ο γιατρός, θα λάμβανε τα ίδια με μια καθαρίστρια. Αφού όλοι θα συνεισφέραμε, θα είχαμε όλοι το καλύτερο δυνατό και το ισότιμα και δίκαια μοιρασμένο κομμάτι. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες για παράδειγμα, δε θα είχαν σκοπό το κέρδος των μετόχων τους, αλλά τη κατασκευή του καλύτερου δυνατού αυτοκινήτου το οποίο θα είχαν όλοι οι κάτοικοι της γης. Δε θα κυκλοφορούσε πλέον κανείς με διαφορετικό αυτοκίνητο από τους άλλους, είτε γιατί δε του φτάνουν τα χρήματα είτε γιατί έχει άπειρα και αγοράζει δέκα για τη πλάκα του. Όμως, για να υπάρχουν όλα τα επαγγέλματα στη κοινωνία (αυτά που θα ήταν απαραίτητα μέχρι να μειωθούν στο ελάχιστο όπως και ο απαιτούμενος χρόνος εργασίας όλων μας) θα δινόντουσαν κίνητρα. Πολύ απλά, σήμερα, ένας για να γίνει γιατρός, «ξοδεύει» από τη ζωή του, περίπου 15 χρόνια σε πρόσθετες σπουδές, υπερχρεώνοντας την οικογένειά του ή εργαζόμενος ο ίδιος σε άλλο επάγγελμα, ώστε να έχει για τα έξοδά του, να βγάλει τις σπουδές του παράλληλα. Οπότε, τελειώνοντας γιατρός, όπου μετά εργάζεται στο αντικείμενό του, «απαιτεί» και καλά κάνει έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, μεγαλύτερο μισθό (δηλαδή παροχές – αγαθά) από κάποιον που ούτε είχε την ικανότητα, αλλά και ούτε ξόδεψε 15 χρόνια σε σπουδές και έξοδα. Στο κοινωνικό μοντέλο όμως του μέλλοντος, αυτό δηλαδή που θα πρέπει επιτέλους να φτιάξουμε, τα 15 χρόνια που απαιτούνται για να φτιάξουμε έναν γιατρό, θα πριμοδοτούνταν. Ο φοιτητής θα λάμβανε τις αποδοχές της δεύτερης διαβάθμισης, απλώς σπουδάζοντας. Θα περνούσε 15 ωραία χρόνια, με όλες τις ανέσεις και χωρίς να εργάζεται, με τη μόνη απαίτηση από το κοινωνικό σύνολο, κάποια στιγμή να γίνει ένας χρήσιμος γιατρός στη κοινωνία και εν συνεχεία αφού θα γινόταν, θα λάμβανε όσα και οι άλλοι, ότι επάγγελμα κι αν κάνουν. Τα πράγματα λοιπόν, είναι εύκολα, εμείς τα κάνουμε δύσκολα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα, αυτή δηλαδή η ανισότητα και η αναξιοκρατία σε όλα, δημιουργεί αίσθημα φθόνου και ζήλειας στους ανθρώπους, οι οποίοι αντί να σκεφτούν συλλογικά, προσπαθούν σα να βρίσκονται στη ζούγκλα, να αρπάξουν ότι περισσότερο μπορούν για τον εαυτό τους ώστε να ξεπεράσουν τους διπλανούς τους και ταυτόχρονα να μειώσουν στο ελάχιστο ή ακόμη και στο μηδέν, τη προσφορά τους στο σύνολο. Η κοινωνική μας δομή σήμερα, όχι μόνο είναι πρωτόγονη, αλλά αμφιβάλω πολύ αν υπάρχει όμοιά της σε άλλο κόσμο, αν υποθέσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό το αχανές σύμπαν.
Η αλλαγή θα είναι δύσκολη όσο αφορά τη προσαρμογή, μόνο στην αρχή. Απόφαση χρειάζεται από όλους τους ανθρώπους. Δε χρειάζονται εξεγέρσεις και επαναστάσεις, λίγο μυαλό θέλει το πράγμα. Αντί να φωνάζουμε, όπως φωνάζουμε όλοι μας, και να αφορίζουμε το σύστημα το οποίο στην ουσία όλοι μας υπηρετούμε με τον έναν ή άλλον τρόπο, αντί να ορίζουμε συγκεντρώσεις στις πλατείες (χάσιμο χρόνου μάλλον), αντί να βρίζουμε μέσα στο διαδίκτυο και να κλαίμε τη μοίρα μας, ας κάνουμε κάτι πολύ απλό. Ας δώσουμε ένα σήμα στους διπλανούς μας, ώστε μέσα από την ενημέρωση, να συγκεντρωθούμε όλοι κάπου διαδικτυακά για να εισάγουμε ανθρώπους στα κοινά, ικανούς να επιφέρουν αλλαγή στη κοινωνική δομή. Μετά λύπης μου κι από ότι βλέπω μετά λύπης κι άλλων πολλών ανθρώπων που θέλουν ένα καλύτερο αύριο, οι περισσότεροι άνθρωποι πέφτουν ακόμη «θύματα» του σημερινού συστήματος. Φωνάζουν ενάντια στη νέα τάξη που θέλουν οι τράπεζες αλλά κάνουν ότι αυτές λένε. Οι περισσότεροι είναι ακόμη αγκυλωμένοι στα πολιτικά κόμματα της ζούγκλας.. και κάποιοι άλλοι σε κάποια νέα, μόνο στο όνομα δυστυχώς, αφού ανήκουν στον ίδιο πολιτικό γεωγραφικό χάρτη και παραπέμπουν σε ήδη αποτυχημένα κοινωνικά μοντέλα. Μιας και η αρχή έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, πρέπει αναγκαστικά να γίνει με την δημιουργία ενός πολιτικού κόμματος (ώστε αυτό εν συνεχεία να καταφέρει να καταργήσει το πολιτικό μοντέλο με τα κόμματα κ.τ.λ. αργότερα), είμαστε υποχρεωμένοι να δημιουργήσουμε ένα. Αυτό το κόμμα, θα πρέπει να απαρνηθεί όλο το πολιτικό σημερινό φάσμα και να επαναπροσδιορίσει με τις θέσεις του, τη συλλογική και δίκαιη της ανθρωπότητας. Πρέπει δε, να είναι ένα «κόμμα» παγκόσμιας εμβέλειας. Να προτείνει το μοντέλο της αποδοτικότητας και να εξηγήσει στους ανθρώπους τις δυνατότητες που έχουμε ως ανθρωπότητα, χωρίς τα σημερινά συστήματα. Ο σκοπός, δεν είναι να δημιουργηθεί ένα ακόμη κόμμα, το οποίο θα είναι αριστερό ή δεξιό, αλλά που θα αλλάξει το κοινωνικό μοντέλο, σύμφωνα με την αρχή της ισότητας που πηγάζει δίκαια από τη κοινή μας καταγωγή, τον ίδιο πλανήτη που όλοι ζούμε και το δικαίωμα όλων μας να απολαμβάνουμε το ίδιο ότι αυτός μας προσφέρει. Ισότητα δεν υπάρχει στις λογικές των σημερινών κομμάτων. Όλα τους προωθούν λύσεις, πάνω στο υπάρχων κοινωνικό γίγνεσθαι και δεν έχουν καμιά ελπίδα να το αλλάξουν αφού δεν έχουν στόχο να καταργήσουν τον εαυτό τους με ένα ανώτερης μορφής επίπεδο ζωής. Όσο υπάρχουν τράπεζες, χρηματοπιστωτικά συστήματα και επιτηδευμένη κατανομή προσφοράς και ζήτησης, η ανθρωπότητα δε θα έχει ποτέ, ότι της αξίζει. Άραγε μπορούμε να αποδείξουμε ότι μας αξίζει κάτι καλύτερο;
Το παρών κείμενο θα το τοποθετήσω σε μια ομάδα που θα δημιουργήσω στο facebook, με τίτλο : Όλοι μαζί ίσα κι όμοια. Μακάρι να συμμετέχουν όλοι οι άνθρωποι που θέλουν επιτέλους να ανέβει η ανθρωπότητα ένα σκαλοπάτι. Το σκεπτικό μου, για ένα διαφορετικό κοινωνικό μοντέλο, είναι σκεπτικό αμέτρητων ανθρώπων στο πλανήτη μας. Αλλά αν δεν ενωθούμε, δε πρόκειται να απομακρυνθούν εκείνοι που ζούνε εις βάρος των άλλων επί τόσους αιώνες τώρα και έχουν κρατήσει την ανθρωπότητα τόσο χαμηλά. Μπορούμε όλοι μαζί να εξαφανίσουμε το παραλογισμό που σήμερα επικρατεί. Φανταστείτε, συνάνθρωποί μας πεθαίνουν γιατί δεν έχουν να πιουν νερό, ενώ την ίδια στιγμή, ξοδεύονται δις για να πάει ένας δορυφόρος βόλτα μέχρι τη σελήνη. Χωρίς δηλαδή πρώτα, να λύσουμε τα προβλήματά μας, αναζητούμε πράγματα που με τη δομή που έχουμε ακόμη και να τα αγγίξουμε, μόνο στη πολεμική τεχνολογία θα εφαρμοστούν… Δεν αργεί λογικά έτσι όπως τραβάμε και ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.
Μετά τη δημοσίευση της σκέψης αυτής στην ομάδα του facebook : ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΙΣΑ ΚΙ ΟΜΟΙΑ, παρακαλώ όσοι γίνεστε μέλη, να αρχίσετε να αναπτύσσετε και το δικό σας σκεπτικό. Κανείς δεν είναι σοφός και τίποτα δε γίνεται αν δεν υπάρξει συνεισφορά. Πιστεύω στο σύνολο και με πλήρη ανιδιοτέλεια κάνω αυτή τη συμβολική κίνηση με την ελπίδα ότι όλοι θα ακολουθήσουν, ότι όλοι μας επιτέλους θέλουμε κάτι καλύτερο και έχουμε τη δύναμη να ενωθούμε ως ανθρώπινη φυλή. Επίσης, παρακαλώ όσους γνωρίζουν διάφορες γλώσσες, να μεταφράσουν και αυτό το κείμενο και τα άλλα που θα ακολουθήσουν από εσάς, ώστε να γίνουν γνωστά ευρύτερα σε όλους τους λαούς. Η ελπίδα να μαζευτούμε όλοι τουλάχιστον οι χρήστες του διαδικτύου σε αυτή την ομάδα, μπορεί να είναι μικρή, ωστόσο είναι άμεσα εξαρτώμενη από τη συνείδησή σας. Αν η ανθρωπότητα, έχει «ωριμάσει» για να προχωρήσει επιτέλους, θα φανεί είτε έτσι είτε αλλιώς. Γιατί όμως να γίνει αυτό μετά από καταστροφές (πόλεμο); Προσωπικά, δίνω ένα απλό ερέθισμα, ένα έναυσμα, ανάβω ένα μικρούλη σπίρτο. Εσείς, όλοι μαζί ίσα κι όμοια, μπορείτε τη σπίθα να την κάνετε πυρκαγιά και να προσχωρήσουμε. Αν τελικώς μαζευτούμε, από κοινού θα βρούμε και τους κατάλληλος ανθρώπους σε κάθε χώρα που θα εκπροσωπήσουν το ανθρώπινο γένος. Ναι, το ξέρω, ακούγεται λυπηρό αυτό, γιατί σημαίνει ότι μέχρι τώρα δεν υπήρξαν τέτοιοι άνθρωποι. Όσοι όμως έχουμε τη πίστη ότι αυτό μπορεί να αλλάξει, να η ευκαιρία. Τώρα, σήμερα κι όχι αύριο. Η συνέχεια ανήκει σε εσάς, ο λόγος δικό σας….

Επισκεφτείτε την ανοιχτή ομάδα : ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΙΣΑ ΚΙ ΟΜΟΙΑ (κλικ)