ΑΝΑΠΟΔΟΣ

Όπως γνωρίζουν όσοι έχουν διαβάσει τις Γραφές, αυτός ο κόσμος που καταλαβαίνουμε ως αληθινό, δεν είναι παρά μόνο ένα ψεύτικο κατασκεύασμα του λωποδύτη και απατεώνα Σαμαέλ, κοινώς ως Σατανάς. Ο μέγας αυτός αρχιτέκτονας του γνωστού μας σύμπαντος, δηλαδή της εικονικής πραγματικότητας, την οποία έφτιαξε και ελέγχει ώστε να μας έχει φυλακισμένους, είναι ο χειρότερός μας εχθρός. Το μόνο που τον απασχολεί, από την αρχή της Δημιουργίας, είναι να αφανιστεί το ανθρώπινο είδος, διότι σε αντίθεση με το δικό του (άγγελοι), ο άνθρωπος έχει τη χάρη από Το Θεό να εξελίσσεται με σκοπό να προσπεράσει στην ιεραρχία το διάβολο και να φτάσει ισάξιος σχεδόν των Ελοχίμ (τα πρώτα δημιουργήματα Του Θεού).  Αυτό είναι κάτι που ο σατανάς δε θέλει να γίνει με τίποτα και μιας και μετά τα όσα κατάφερε, δηλαδή και τη δική μας πτώση, από τον αληθινό κόσμο (αυτόν που εμείς τώρα ονομάζουμε υπερβατικό), θέλει να ωθήσει τους ανθρώπους, πρώτον να ξεχάσουν τον Ουράνιο Πατέρα τους, δηλαδή Τον Αληθινό Θεό, Ο Οποίος είναι Τριαδικός, Πατήρ Υιός και Άγιο Πνεύμα και δεύτερον να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην αλληλοεξόντωση. Σε ένα κόσμο, όπου στην ουσία δηλαδή ισχύει αυτό που ο σατανάς θέλει να καταλαβαίνουμε, η μόνη μας άμυνα, είναι η επιλογή, η απόφαση αν θέλετε που παίρνουμε, κάθε φορά που καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα σε κάτι δημιουργικό και κάτι καταστροφικό. Η αποστροφή μας από την Ορθοδοξία και ο γενικότερος ηθικός και αξιακός ξεπεσμός μας στις μέρες μας, είναι οι κυριότερες αιτίες που οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές κάνουν το «χατίρι» του καταραμένου και έκπτωτου αγγέλου. Στον υπερβατικό κόσμο, αυτόν δηλαδή που είχε βιώσει ο Αδάμ, όλα θα ήταν ξεκάθαρα. Αν βρισκόμασταν εκεί, θα αντιλαμβανόμασταν πλήρως τα δυο άκρα. Το ένα είναι Ο Δημιουργός Θεός μας, Αυτός δηλαδή που είναι η αιτία της κάθε ύπαρξης και το άλλο άκρο, είναι το απόλυτο σκοτάδι, το οποίο αντιπροσωπεύει ο φθονερός Μη Ων. Το ένα άκρο επιθυμεί την εξέλιξη και την πορεία προς την τελειοποίηση και το άλλο την επαναφορά του κόσμου στο απόλυτο μηδέν. Αυτές οι τάσεις, είναι παρούσες και στον εικονικό σημερινό μας κόσμο. Μέσα από το κανόνα της ελεύθερης βουλήσεως, τον οποίο σέβεται και προστατεύει Ο Ίδιος Ο Αληθινός Θεός, οι άνθρωποι επιλέγουν τη δημιουργία ή τη καταστροφή. Μπορεί ο διάβολος να τα έχει περιπλέξει τα πράγματα, αφού κατάφερε να μας παρασέρνει επί αιώνες σε αδόκιμες σκέψεις, ωστόσο αν κάποιος ανοίξει τα μάτια της ψυχής του και σκεφτεί με απόλυτη αντικειμενικότητα, θα διαπιστώσει εύκολα ότι η παραμικρή μας κίνηση ή απόφαση, είναι πάντα σχετική με το δημιουργία και τη καταστροφή. Ότι κι αν πράττουμε, ότι κι αν σκεφτόμαστε, καταλήγει προς μια από αυτές τις δυο κατευθύνσεις. Από αυτές τις κατευθύνσεις, όσο αφορά την ηθική, έχουν προέλθει και οι έννοιες του καλού και του κακού. Στον αληθινό κόσμο ωστόσο, πριν ο σατανάς εναντιωθεί στο Δημιουργό Θεό, οι αντιθέσεις των πραγμάτων δεν είχαν ηθική έννοια. Όλα λειτουργούσαν προς την τελειότητα, αυτό δηλαδή που είναι έτσι κι αλλιώς το σχέδιο Του Θεού. Αυτό το σχέδιο, το οποίο είτε έτσι είτε αλλιώς ολοκληρώνεται, θέλει δε θέλει ο πονηρός διάβολος, όταν φτάσει στο τέλος του, δηλαδή στο σκοπό του, θα υπάρξει απόλυτη δικαιοσύνη παντού. Ο Δίκαιος και Πάνσοφος Θεός, είχε, έχει και θα έχει αιωνίως τον απόλυτο έλεγχο των πάντων. Εκείνο που έχω πει πολλές φορές και θα επαναλάβω κι αυτή τη φορά, είναι ότι ο μεγαλύτερος «βλάκας» στο σύμπαν, ήταν και παραμένει ο σατανάς, αφού η μεγαλύτερη βλακεία που μπορεί να κάνει ένα πλάσμα, είναι να κόψει τον ομφάλιο λώρο που τον τρέφει και τον συνδέει με Το Απόλυτο, δηλαδή την Αρχή των πάντων Τον Ίδιο Το Θεό. Μακριά από Αυτόν, πας πράγμα ή ον είναι καταδικασμένο. Ωστόσο, τις λεπτομέρειες του σχεδίου δε μπορούμε να τις γνωρίζουμε, όπως δε τις γνωρίζουν ούτε οι Ελοχίμ, ούτε οι Άγγελοι, πόσο μάλλον οι άνθρωποι που αυτή τη στιγμή είναι φυλακισμένοι από το διάβολο. Είναι όμως ξεκάθαρο, ότι η επιλογή μας, θα κρίνει τους εαυτούς μας. Πολλοί νομίζουν ότι καταστρέφοντας, επηρεάζουν τα πράγματα υπέρ τους. Δυστυχώς για αυτούς, όση καταστροφή κι αν φέρουν στο ψεύτικο κόσμο του διαβόλου, κάνουν μια τρύπα στο νερό. Το μόνο που πετυχαίνουν, είναι να αποκόπτονται από αυτούς που τελικά θα συνεχίσουν στην εξέλιξη, όπως και όταν ορίζει το σχέδιο Του Μεγαλοδύναμου Θεού μας. Άρα, καταστροφικός άνθρωπος και υποταγμένος στον Σαμαέλ, σημαίνει ηλίθιος άνθρωπος ή πιο κομψά εξαπατημένος. Η χαζομάρα του διαβόλου, υιοθετείται στην ουσία από τους ανθρώπους. Ο διάβολος ωστόσο, την έχει καμένη τη γούνα του, οι άνθρωποι από την άλλη, πάνε κρίμα κι άδικα…
Ο αγώνας ενάντια στη βλακεία, δηλαδή ενάντια στη καταστροφική μανία ανθρώπων και δαιμόνων, σε αυτό το εικονικό κόσμο είναι ένας αγώνας άνισος, αφού το πλεονέκτημα, το έχει ο αρχιτέκτονας σατανάς, ο οποίος έχει θέσει τους δικούς του όρους στο κόσμο μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι, αδυνατούν να καταλάβουν ότι αυτό που βλέπουν, είναι ακριβώς αυτό που ο διάβολος θέλει να βλέπουν. Ξεχνούν ή αγνοούν τα λόγια Του Κυρίου Ιησού Χριστού, όταν μεταξύ άλλων ανέφερε ότι με τη πίστη μας και μόνο, μπορούμε να κινήσουμε ολόκληρα βουνά. Από αυτό και μόνο, ξεκαθάρισε ο Κύριος, ότι αυτός ο κόσμος, είναι φαινομενικός κι όχι αληθινός. Μας ξεκαθάρισε επίσης, ότι όποιος πιστεύει πραγματικά στο Θεό, μπορεί να υπερβεί τα εγκόσμια και να επικοινωνήσει με τα υπερβατικά. Τα θαύματα, αυτά που οι άνθρωποι βλέπουν ως θαύματα, τα οποία έχουν κάνει εκτός από Το Κύριο και Άγιοι άνθρωποι, είναι στην ουσία φυσικές δυνατότητες κάθε ανθρώπου, αν βεβαίως έχει στο πλευρό του Το Θεό και τη Χάρη Του. Δεν είναι υπερφυσικά ούτε κάτι μαγικό. Στον ψεύτικο κόσμο τον οποίο καταλαβαίνουμε και στον οποίο ισχύουν κανόνες και όροι που έχει θέσει ο διάβολος, με τη Θεία Χάρη μπορούμε να τα υπερβούμε όλα. Το ίδιο κάνει και ο διάβολος για πάρει με το μέρος του κάποιους ανόητους. Θα γνωρίζετε βέβαια για τη λεγόμενη μαύρη μαγεία κ.τ.λ. Πρόκειται στην ουσία για παρεμβάσεις του σατανά ή κάποιον διαβόλων του, στο κόσμο που ο ίδιος ελέγχει, ώστε κάθε φορά να πείθει και να παρασύρει ανθρώπους να γίνουν κι αυτοί όργανά του. Ο πονηρός μπορεί να γνωρίζει το τι συμβαίνει χιλιόμετρα μακριά από εμάς και να μεταφέρει αυτές τις πληροφορίες στους κάθε φορά παραπλανημένους που νομίζουν ότι με ξόρκια ή μαγγανείες, έχουν κάποια δύναμη παραπάνω από τους υπολοίπους. Δεν είναι λίγες οι φορές, όπου ο πονηρός έδωσε χρήματα και δόξα σε ανόητους που τον ακολούθησαν για να εξυπηρετήσει στην ουσία τους δικούς του σκοπούς. Λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε και σήμερα για τους σατανολάτρες, αυτούς που είτε μέσα από μυστικές οργανώσεις, είτε μέσα από φανερές σατανολατρικές ομάδες, έχουν κερδίσει στο ψεύτικο αυτό κόσμο, πλούτη και δόξα. Ο σκοπός του πονηρού, παραμένει πάντα ο ίδιος. Θέλει ο άνθρωπος να χάσει την εξέλιξή του και στο τέλος να αφανιστεί. Όλοι αυτοί που εισχωρούν σε τέτοιες ομάδες, για παράδειγμα σε μασονικές οργανώσεις, είτε απλά είναι αφελείς και δέσμιοι των υλικών ηδονών είτε θεωρητικά έξυπνοι αλλά εντελώς ανημέρωτοι για Τον Αληθινό Θεό. Ο άνθρωπος της δημιουργίας, ο άνθρωπος που αγαπά Το Θεό, με αυτούς έχει να παλέψει στη καθημερινότητά του. Για αυτό, γνωρίζοντας ότι θέτω το σώμα μου σε κίνδυνο, προσπαθώ μέσα από αυτές τις αράδες να τους παλέψω κι εγώ. Εκείνο που προέχει, είναι η σωτηρία της ψυχής μας. Σωτηρία βασισμένη στο σώμα και στο ψεύτικο υλικό κόσμο του διαβόλου, δεν υπάρχει. Άλλωστε και ο ίδιος ο σατανάς, ο οποίος αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου έξυπνος παρά μόνο πονηρός, με τους όρους που έχει θέσει στο κόσμο, αφήνει διάπλατη τη δυνατότητα, να καταλάβουν όλοι από εκείνους που το επιθυμούν, ότι μαζί του δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Μόνο το γεγονός, ότι μείωσε το χρόνο ζωής στους ανθρώπους (θέλει ώρα για να το εξηγήσουμε αυτό), φτάνει για να καταλάβει κάποιος ότι είναι εντελώς ανόητος. Το μόνο που θα τον έσωζε ίσως (ίσως διότι δε γνωρίζω Το Θέλημα Του Κυρίου) θα ήταν να μετανοήσει και να απαλλάξει τους ανθρώπους από τη παρουσία του. Αυτό θα συντόμευε το τέλος του χρόνου, δηλαδή το ψεύτικο κόσμο του και θα επανερχόταν η άχρονη πραγματικότητα. Σύμφωνα με τις Γραφές όμως, δε θα τα παρατήσει. θα συνεχίσει τη προσπάθεια να καταστρέφει τους ανθρώπους και να τους μετατρέπει σε ομοίους του.
Το θέμα πλέον, είναι το τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να αντιμετωπίσουμε με θετικά αποτελέσματα το μένος του. Η εκκλησία, λέγει απλώς να ακολουθούμε τα όσα δίδαξε Ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Σύμφωνα με αυτά, ο άνθρωπος ισχυροποιείται έναντι του διαβόλου και δεν τον αγγίζει τίποτα. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για να ακολουθήσει κάποιος το δρόμο της αρετής, είναι να είναι πάντα έτοιμος να απαρνηθεί το σώμα και τις απολαύσεις που σε αυτό δίνει ο πονηρός. Είμαστε τόσο «δεμένοι» με την ύλη και τόσο μακριά ως ανθρωπότητα από το πνεύμα, που αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της αντίστασής μας. Δύσκολο, διότι δε μπορούμε να καταλάβουμε ότι αν αρχίσουμε ένας ένας να γινόμαστε περισσότερο πνευματικοί άνθρωποι και λιγότερο υλιστές, θα αρχίσει να αλλάζει ακόμη και αυτός ο ψεύτικος κόσμος του σατανά. Θα σταματούσαν οι πόλεμοι, θα σταματούσε η φτώχεια και οι λίγοι φιλοτομαριστές υλιστές, θα έμπαιναν στην απομόνωση, χαμένοι μέσα στο υπερεγώ που τους προσφέρει η πονηριά του διαβόλου. Αυτοί οι άνθρωποι σήμερα, καταστρέφουν τα πάντα. Κι όμως, ακόμη κι αυτοί θα μπορούσαν να αλλάξουν πορεία, αν αποφάσιζαν κάποιοι από τους καλούς ανθρώπους αυτού του κόσμου, να αγωνιστούν κι όχι να κάθονται με κλειστό στόμα και τα χέρια σταυρωμένα. Πολλά περισσότερα, θα μπορούσε να πράξει και ο κλήρος μας. Ο αγώνας όμως αυτός, θέλει μεγάλη προσήλωση στο Θεό και όπως προείπα, διάθεση αυτοθυσίας, δηλαδή απάρνησης των υλικών απολαύσεων που μας οδηγούν μακριά από την αλήθεια.
Οι χριστιανοί που πάλεψαν κατά καιρούς και μαρτύρησαν την αλήθεια, εκδιώχθηκαν, βασανίστηκαν, θανατώθηκαν και τις περισσότερες φορές συκοφαντήθηκαν. Αυτά όλα, από τους ίδιους τους συνανθρώπους τους, οι οποίοι ήταν δούλοι του διαβόλου και απόλυτοι φίλοι της ύλης. Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Περισσότερο ακούγεται ένας ψεύτης αστρολόγος παρά ένας ιερέας. Περισσότερο λαμβάνεται σοβαρά ένας μελλοντολόγος παρά ένας φιλάνθρωπος που θυσιάζεται για το κοινό καλό. Πάρτε παράδειγμα ένα αστυνομικό, όπου εργάζεται για την ειρήνη και τη πρόληψη κατά της εγκληματικότητας, θα δείτε ότι μέσα από τα ελεγχόμενα κέντρα του διαβόλου, γίνεται ότι περνάει από το χέρι των πονηρών, να μειωθεί το κύρος του ή ακόμη να υποτιμηθεί η ίδια του η ζωή, αυτή που δίνει θυσία, υπερασπιζόμενος το δίκαιο ανάμεσά μας. Οι διαβολικές κλίκες, προστατεύουν τους ομοίους τους και εξοντώνουν κάθε φωνή ή πράξη, που ενισχύει Το Θέλημα και Το Λόγο Του Κυρίου. Το χειρότερο από όλα ίσως είναι, ότι πολλοί από τους παραπλανημένους, δεν έχουν ιδέα για την ύπαρξη του σατανά. Άλλοι, έχουν πιστέψει ότι κατέχουν μια επιστημονικά τεκμηριωμένη σκέψη, άλλοι ότι όλα είναι ένα χάος και ο καθένας παλεύει για τον εαυτό του και εν πάση περιπτώσει όλοι τους αγνοούν ποιον υπηρετούν. Για αυτό έχει επικρατήσει το λεγόμενο «τσουβάλιασμα» σε όλα τα πράγματα. Έχουν στιγματίσει κάθε επάγγελμα, κάθε ιδιότητα και κάθε μορφή ειλικρινούς έκφρασης και προσπάθειας για κάτι καλό. Λένε για παράδειγμα, παπάς και αμέσως τον τοποθετούν ως έναν αμαρτωλό που κοροϊδεύει Θεό και ανθρώπους, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι, αμαρτωλούς και άγιους κληρικούς. Λένε αστυνομικός και αντί να φέρουν στο μυαλό, τούς αδικοχαμένους ήρωες, σκέφτονται κάποιον παραβάτη αστυνομικό. Αυτά όλα, δε γίνονται τυχαία. Τα κέντρα που ελέγχουν τις τύχες της ανθρωπότητας, «εκπαιδεύουν» την ίδια μας τη σκέψη. Καθημερινά βομβαρδίζεται ο ανθρώπινος νους με ειδικές τεχνικές, για να μάθει να στρεβλώνει και να κατανοεί διαφορετικά τα φαινόμενα.
Άρχοντας είναι αυτός που νικάει τα πάθη του κι όχι τους εχθρούς του όμως. Για να καταλάβετε τι εννοώ, σκεφτείτε ως παράδειγμα, ότι θέλετε να μπείτε σε ένα φραγμένο χώρο, όπου ζουν γουρούνια και δε θέλετε να έρθουν καταπάνω σας. Τι θα κάνετε; μα το πιο εύκολο. Θα πετάξετε ευρισκόμενοι εκτός από το φράχτη, δυο κατσαρόλες  με αποφάγια, σε ένα σημείο μακριά από την πόρτα του χώρου και θα δείτε όλα τα γουρούνια να τρέχουν για να κατασπαράξουν τη τροφή, οπότε εσείς θα περάσετε άνετα μέσα και θα κάνετε ότι θέλετε για όσο χρόνο κρατήσει το φαγοπότι των ζώων. Να λοιπόν που το πάθος μας είναι αυτό που μας στερεί την όρασή μας. Κι αυτοί που σήμερα κατηγορούμε, που βρίσκονται σε υψηλές θέσεις εξουσίας, κι αυτοί έχουν πέσει θύματα αυτής της διαβολικής τακτικής. Πετάνε σε κάποιον μια πλουσιοπάροχη μίζα, του λένε έλα εδώ και κάτσε να φας όσο μπορείς και άσε μας εμάς να περάσουμε από εδώ, για παράδειγμα μιας και το έφερε ο λόγος, μνημόνια και στερήσεις για τους υπολοίπους. Τρώνε λοιπόν τα γουρούνια και οι πονηροί περνούν μέσα από το φράχτη και αρπάζουν τη τροφή των άλλων ζωντανών που ακολουθούν στη σειρά τα γουρούνια. Απλά πράγματα. Τόσο απλά που δε τα βλέπουμε καν. Τα παραμερίζουμε.
Θα ρωτήσει κάποιος ευλόγως, πως αλλάζει αυτό; Πως μπορείς να κάνεις όλους τους ανθρώπους να έχουν καλοσύνη αλλά και δύναμη να μη τους παρασύρουν τα πάθη τους; Δε θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά πέραν του εαυτού μας, κανείς δε μπορεί να αναγκάσει κάποιον να είναι καλός. Μπορούμε ωστόσο, να αποφεύγουμε τις συναναστροφές μας με τους πονηρούς και να τους δείχνουμε κατόπιν, με τη δική μας προσπάθεια, το καλό παράδειγμα. Όταν έχεις κακό το γείτονα ή θα πρέπει να του πας φαγητό ή να αλλάξεις γειτονιά και να νοικιάσεις το σπίτι σου σε ένα όμοιό του. Μπορούμε να αγωνιστούμε, χωρίς κακίες και χωρίς να εξυπηρετούμε τις βουλές του πονηρού, που θέλει τους ανθρώπους να αλληλοεξοντώνονται. Και σε αυτό, η προσπάθεια πρέπει να ξεκινήσει πρώτα μέσα από το ίδιο μας το σπίτι, με τους δικούς μας ανθρώπους. Να χαμογελάσουμε στο παιδί μας, να φροντίσουμε το πατέρα μας κι ας παραμένει πιθανόν «στριμμένος» μέχρι τα γεράματα, να δώσουμε ένα φιλί στη μάνα που μας γέννησε και να τις συγχωρήσουμε τα παραπανήσια της ίσως λόγια, να χαμογελάσουμε στον/στην σύντροφό μας και να μη τον/την αποπάρουμε για κάποιο λάθος, να χτυπήσουμε τη πόρτα του φτωχού να του δώσουμε λίγο από το δικό μας λίγο και θα δείτε πόσο εύκολα μετά θα μεταδοθεί η καλοσύνη γύρω μας. Όχι μόνο θα μεταδοθεί, αλλά θα αφυπνίσει κάθε παραπλανημένο και κοιμώμενο έτσι ώστε θα αλλάξει το σκεπτικό των ανθρώπων, όταν καλούνται να αποφασίσουν για τις θέσεις κλειδιά και τις θέσεις ανθρώπινης εξουσίας. Ένας κόσμος συμπονετικός, φιλάνθρωπος, πνευματικός, δε θα επέτρεπε να έχει μασόνους για ηγέτες. Καμιά δύναμη δε είχαν τα όργανα του σατανά, επάνω σε ανθρώπους που πιστεύουν πραγματικά Στον Ουράνιο Πατέρα μας και που ακολουθούν Το Θείο Λόγο Του μέσα στο ψεύτικο και προσωρινό κόσμο της έκπτωτης ύπαρξης….